لغت نامه دهخدا
متزند. [ م ُ ت َ زَن ْ ن ِ ] ( ع ص ) آن که تنگ آید به جواب و خشم گیرد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مغلوب شده از برهان و بی جواب و عاجز و ناتوان از جواب. ( ناظم الاطباء ). || خشمگین. ( ناظم الاطباء ) ( ازمنتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع تزند شود.
