متأیس
مترادفها
ناامید، مایوس، درمانده
لغت نامه دهخدا
متأیس. [ م ُ ت َ ءَی ْ ی ِ ] ( ع ص ) نرم و خوار. ( آنندراج ).نرم و ملایم. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تأیس شود.
ناامید، مایوس، درمانده
متأیس. [ م ُ ت َ ءَی ْ ی ِ ] ( ع ص ) نرم و خوار. ( آنندراج ).نرم و ملایم. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تأیس شود.