مألوق

لغت نامه دهخدا

مألوق. [ م َءْ ] ( ع ص ) ( از «ال ق » ) دیوانه. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || رسول و ایلچی. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ).