متبلخ

احمق، کندذهن، بی‌احساس

هوشمند

متبلخ. [ م ُ ت َ ب َل ْ ل ِ ] ( ع ص ) آن که بزرگ منشی کند. ( آنندراج ). متکبر و بزرگ منش. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تبلخ شود.