مأروق
لغت نامه دهخدا
مأروق. [ م َءْ ] ( ع ص ) زرع مأروق؛ کشت آفت زرده رسیده. میروق. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). کشت زنگ زده.کشت سیک زده. کشت یرقان دیده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || رجل مأروق؛ مرد مبتلا به یرقان شده. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). مردی مأروق؛مردی مبتلا به یرقان. مردی مبتلا به بیماری زرده. مردی زردی گرفته. میروق. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
جمله سازی با مأروق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 معماران دوران باستان با طراحی مأروقهای بزرگ و باشکوه در ساختمانهای مذهبی، سعی داشتند شکوه و عظمت خدایان را در ذهن مردم تداعی کنند.
💡 نور خورشید هنگام غروب، به زیبایی از میان ستونهای بلند و مأروقهای سنگی این بنای تاریخی عبور کرده و فضایی جادویی ایجاد میکرد.
💡 بررسی دقیق ساختار مأروق در این کاخ قدیمی نشان میدهد که مهندسان آن زمان دانش بسیار پیشرفتهای در زمینه توزیع وزن و پایداری داشتند.