واژه «مئکال» در لغتنامههای عربی و فارسی به عنوان یک اسم ابزار به کار رفته و به معنای وسیلهای برای خوردن غذا است که با آن خوراک را برمیدارند و مصرف میکنند. این واژه در منابعی مانند «منتهیالارب» به عنوان آلت خوردن معرفی شده و نمونههایی مانند چمچه یا قاشق را شامل میشود. در واقع «مئکال» به هر ابزاری گفته میشود که انسان به کمک آن غذا را از ظرف برداشته و به دهان میرساند. در برخی فرهنگهای لغت مانند ناظمالاطباء نیز این واژه به صورت «ابزاری که بدان غذا خورند» تعریف شده است. معادل رایج آن در زبان عربی «ملعقه» است که همان قاشق در زبان فارسی محسوب میشود. این واژه از نظر کاربرد تاریخی، به ابزارهای ساده خوردن در زندگی روزمره انسان اشاره دارد که در گذشته نیز به اشکال مختلف وجود داشتهاند. جمع این واژه در برخی منابع «مآکیل» ذکر شده است که نشاندهنده کاربرد گسترده آن در زبان عربی است. «مئکال» بیشتر در متون لغوی و قدیمی دیده میشود و در زبان امروز کمتر مورد استفاده قرار میگیرد. این واژه نشاندهنده توجه زبانهای کهن به ابزارهای ساده اما ضروری زندگی انسان مانند وسایل خوردن و آشامیدن است. در مجموع، «مئکال» به معنای هر نوع وسیلهای مانند قاشق یا چمچه است که برای برداشتن و خوردن غذا به کار میرود.
مئکال
لغت نامه دهخدا
مئکال. [ م ِءْ ] ( ع اِ ) آلت خوردن مانند چمچه و جز آن. ( منتهی الارب ). ابزاری که بدان غذا خورند مانند چمچه و جز آن.( ناظم الاطباء ). ملعقه. ج، مآکیل. ( اقرب الموارد ).
