لغت نامه دهخدا
لهک. [ ل َ هََ ] ( ع ص، اِ ) ناخوش بوی خوی و عَرَق.
لهک. [ ] ( اِخ ) نام ده کوچکی از بخش ری شهرستان تهران. دارای 60 تن سکنه و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).
لهک. [ ل َ هََ ] ( ع ص، اِ ) ناخوش بوی خوی و عَرَق.
لهک. [ ] ( اِخ ) نام ده کوچکی از بخش ری شهرستان تهران. دارای 60 تن سکنه و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).