قیا

لغت نامه دهخدا

قیا. [ ق ِی ْ یا] ( اِخ ) دهی است از دهستان مردم سوارقیه، دارای آب شور و تا سوارقیه سه فرسنگ فاصله دارد. این ده دارای جمعیت و مزارع و نخلستانهاست. ( از معجم البلدان ).