قورسی
لغت نامه دهخدا
قورسی. [رُ ] ( ص نسبی ) منسوب به قورس. رجوع به قورس شود.
جمله سازی با قورسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پیرمرد سالخورده برای اینکه بتواند راحتتر در حیاط خانه بنشیند و چای بنوشد، یک قورسی کوچک چوبی را زیر خود قرار داد و شروع به استراحت کرد.
💡 در سنتهای قدیمی برخی مناطق، استفاده از قورسیهای کوچک برای قرار دادن ظروف غذا روی زمین بسیار رایج بود و باعث راحتی بیشتر در هنگام صرف غذا میشد.
💡 وقتی بچه کوچک روی آن قورسی کوچک نشست، تعادلش را از دست داد و نزدیک بود از روی صندلی کوچک خود به زمین بیفتد و آسیب ببیند.