قنغر

لغت نامه دهخدا

قنغر. [ق َ غ َ ] ( ع اِ ) درختی است که چوب آن از چوب کبر درشت و غلیظتر باشد و شتر آن را به حرص تمام خورد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).