قصاصاء

لغت نامه دهخدا

قصاصاء. [ ق ِ ] ( ع اِمص ) قَوَد، و آن کشتن است به کشتن و جراحت وارد کردن است در برابر جراحت وارد کردن. ( از اقرب الموارد ). قصاص. ( منتهی الارب ). رجوع به قِصاص شود.