قذیه

لغت نامه دهخدا

( قذیة ) قذیة. [ ق َ ذی ی َ ] ( ع ص ) ( عین... ) چشم خاشاک افتاده. ( منتهی الارب ).
قذیة. [ ق َ ی َ ] ( ع ص ) ( عین... ) چشم خاشاک افتاده. ( منتهی الارب ). رجوع به ماده بالا شود.