لغت نامه دهخدا
قحص. [ ق َ ] ( ع مص ) لگد زدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گویند: قحص برجله قحصاً؛ لگد زد. ( منتهی الارب ). || خانه روفتن. || شتاب گذشتن. || دویدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گویند. سبقنی قحصاً؛ ای عدواً. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟