فی ظلال نهج البلاغه
کتاب «فی ظلال نهج البلاغه» تألیف محمدجواد مغنیه، یک شرح و تفسیر جامع نهج البلاغه است که به زبان عربی نگاشته شده و برای نخستین بار در سال ۱۹۷۲ میلادی توسط دارالعلم للملايين در بیروت منتشر شد. این کتاب در چهار جلد تدوین شده است که جلد اول شامل مقدمه مؤلف و بخشی از خطبههای نهج البلاغه است، جلد دوم به بررسی خطبهها میپردازد، جلد سوم شامل خطبهها و نامههاست و جلد چهارم، نامهها و کلمات قصار را پوشش میدهد. مؤلف در مقدمه کتاب توضیح میدهد که هر مؤلف با توجه به شخصیت، گرایشها و دیدگاه خود موضوع یا متن واحدی را شرح میدهد، بنابراین شیوه هر شرح با دیگری متفاوت است و هر شرح جنبههای خاصی از علوم، تاریخ، ادب یا کلام را برجسته میکند. به عنوان مثال، شرح ابن ابی الحدید بیشتر بر تاریخ و ادب تأکید دارد، شرح ابن میثم بحرانی دارای جنبههای کلامی و ذوق صوفیانه است و شرح خویی تکراری از گفتههای ابن میثم همراه با اضافاتی از روایات و احادیث ارائه میدهد. «فی ظلال نهج البلاغه» با زبانی ساده و شیوهای کارآمد تلاش میکند پیامهای اخلاقی، سیاسی و اجتماعی نهج البلاغه را برای خواننده به روشنی بیان کند و دسترسی به معانی عمیق خطبهها و نامههای امیرالمؤمنین علی(ع) را آسان سازد. این کتاب به دلیل جامعیت و شیوه توضیح روشن، یکی از مراجع معتبر برای مطالعه و فهم نهج البلاغه به شمار میرود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] کتاب «فی ظلال نهج البلاغه»، تألیف محمدجواد مغنیه، به زبان عربی شرح کتاب شریف نهج البلاغه است.
کتاب فی ظلال نهج البلاغه، تفسیر نهج البلاغه است که در 4 جلد برای نخستین بار در سال (1972 م) به سرمایه دارالعلم للملایین بیروت چاپ شده است که با زبانی ساده و شیوه ای کارآمد می باشد.
کتاب در چهار جلد که جلد اول دارای مقدمه مؤلف، بخشی از خطب نهج البلاغه می باشد. جلد دوم، در خطب؛ جلد سوم، خطبه ها و نامه ها؛ جلد پنجم نامه ها و کلمات قصار می باشد.
مؤلف درباره چگونگی این شرح در مقدمه خود چنین می نویسد: «تفاوت میان هر کتابی با کتاب دیگر در هر علمی از علوم همان تفاوت میان هر مؤلف با مؤلف دیگر است؛ چرا که شیوه هر کس برخاسته از شخصیت اوست و بنابراین هر گاه دو نفر در موضوعی واحد بنویسند یا متن واحد را شرح دهند، هر کدام از آن ها از دیدگاه خود بدان موضوع یا کتاب خواهد پرداخت و از زاویه گرایش ها و تمایل خود بدان خواهد نگریست.
از همین جاست که بر شرح ابن ابی الحدید جنبه های تاریخ و ادب غلبه دارد، بر شرح ابن میثم بحرانی علم کلام، همراه با اندکی از ذوق صوفیانه چیرگی دارد و شرح خویی تکرار همان گفته های ابن میثم همراه با پاره ای اضافاتِ برگرفته از روایات و احادیث است.»