لغت نامه دهخدا
فروخسبیدن. [ ف ُ خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) فروخفتن. خفتن. خوابیدن:
اشتر نادان بنادانی فروخسبد براه
بی حذر باشد از آن شیری که هست اشترفکن.منوچهری.رجوع به فروختن شود.
فروخسبیدن. [ ف ُ خ ُ دَ ] ( مص مرکب ) فروخفتن. خفتن. خوابیدن:
اشتر نادان بنادانی فروخسبد براه
بی حذر باشد از آن شیری که هست اشترفکن.منوچهری.رجوع به فروختن شود.
فرو خفتن. خوابیدن