فتاریدن

فتاریدن. [ ف ِ دَ ] ( مص ) کندن. || شکافتن و دریدن و پریشان ساختن. || از هم جدا کردن. || ریختن. ( برهان ). رجوع به فتالیدن شود.

(فَ یا فِ دَ ) (مص م. ) نک فتالیدن.

= فتالیدن

نک فتالیدن.