فاتینا

«فاتینا» از ریشه عربی أتَیَ گرفته شده است. ریشه «أتَیَ» به معنای آمدن، نزدیک شدن یا رسیدن است. معنای دقیق «فاتینا» در این زمینه، ما آمدیم یا ما رسیدیم است. این فعل به صورت ماضی جمع یا مضارع مؤکد جمع در متون قرآنی و عربی کلاسیک به کار می‌رود. کاربرد این فعل در قرآن و متون عربی، اعلام ورود یا رسیدن به مکان یا حادثه‌ای را بیان می‌کند. «فاتینا» به لحاظ دستوری، فعل ماضی یا مضارع جمع (اول شخص جمع) محسوب می‌شود که فاعل آن «ما» یا جمع مخاطب است.