قفینا

واژه «قَفَّیْنَا» از ریشه عربی «قَفَا» به‌معنای «پشت سر» یا «دنباله» گرفته شده است. معنای دقیق آن در فارسی «ما پی‌درپی فرستادیم» یا «ما در پی او فرستادیم» است. این واژه در ساختار فعلی‌اش، یعنی «قَفَّیْنَا»، فعل ماضی (گذشته) و متکلم مع‌الغیر (ما) است که بیانگر انجام کاری به‌صورت پی‌درپی و متوالی است. در زبان قرآن، معمولاً برای توصیف فرستادن پیاپی پیامبران از سوی خداوند برای هدایت مردم به‌کار می‌رود.

در آیه ۲۷ سوره حدید آمده است: «ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا»، یعنی «سپس در پی آنان، پیامبران خود را فرستادیم». در این تعبیر، «قَفَّیْنَا» به‌روشنی بیانگر تداوم رسالت الهی است؛ بدین معنا که پس از هر پیامبری، پیامبر دیگری آمد تا راه و پیام الهی را ادامه دهد و انسان‌ها را از گمراهی نجات دهد.

بنابراین، مفهوم «قَفَّیْنَا» تنها بیان یک عمل تاریخی نیست، بلکه نشان‌دهنده پیوستگی سنت الهی در هدایت بشر است. این واژه یادآور این حقیقت است که هدایت الهی هیچ‌گاه متوقف نشده و خداوند در هر عصر، پیام‌آورانی را برگزیده تا مسیر حق را برای انسان‌ها روشن سازند.