غوغا شکستن

غوغا شکستن. [ غ َ / غُو ش ِ ک َ ت َ ] ( مص مرکب ) شکستن فتنه و آشوب. خوابانیدن غوغا و شورش. رجوع به غوغا شود:
شه غوغائی غوغاشکن کز حکم تیر او
بنات النعش بر گردون چه پروین بشکند غوغا.سوزنی ( از جهانگیری ) ( آنندراج ).

( مصدر ) شکستن فتنه و آشوب خوابانیدن شورش.