غنچه نشستن
لغت نامه دهخدا
غنچه نشستن. [ غ ُ چ َ / چ ِ ن ِ ش َ ت َ ] ( مص مرکب ) غنچه خسپیدن. نشستن در حال فراهم کردن دست و پای خود، و این هنگام تأمل و تفکر باشد:
فصل گل میگذرد بی قدح و جام مباش
غنچه منشین گره خاطر ایام مباش.صائب ( از بهار عجم ) ( آنندراج ).رجوع به غنچه خسپیدن شود.
فرهنگ فارسی
( مصدر ) خفتن کسی در حالیکه دست و پای خود را جمع کرده باشد ( در وقت تامل و تفکر )
جمله سازی با غنچه نشستن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در فصل بهار، با رسیدن نخستین بارانهای ملایم، شاهد غنچه نشستن گلهای باغچه هستیم که نشان از آغاز حیات دوباره و زیبای طبیعت دارد.
💡 شاعر در اشعار خود از غنچه نشستن امید در دلهای مردم که از سختیهای روزگار خسته شده بودند، به زیبایی بسیار زیاد یاد کرده است.
💡 با گذشت سرمای سخت زمستان، درختان باغ با غنچه نشستن شاخههای خود، زیبایی بینظیری به چشم هر بینندهای در آن منطقه میبخشند.