غضاه

( غضاة ) غضاة. [ غ َ ] ( ع اِ ) درختی است، معروف به طاق. ج، غضا. و منه ذئب غضا. ( منتهی الارب ). درختی است صحرایی مانند کُنار که آتش چوب آن دیر ماند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). غضاة یکی غضاست. ( اقرب الموارد ). رجوع به غضا و تاغ شود.

درختی است معروف به طاق درختی است صحرایی مانند کنار که آتش چوب آن دیر ماند