غرشیدن

غریدن، خروشیدن

نجوا کردن، زمزمه کردن، آرام بودن

غرشیدن. [ غ َ دَ ] ( مص ) خشمناک شدن و قهرآلود گردیدن. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). خشم آلوده شدن. ( فرهنگ رشیدی ). غراشیدن. ( برهان قاطع ). برآشفتن.

=غراشیدن

( مصدر ) خشمناک شدن غضب کردن.