عیهران

لغت نامه دهخدا

عیهران. [ ع َ هََ ] ( ع اِ ) غول نر.( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، عَیاهیر. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( ص ) شتر توانا. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).