لغت نامه دهخدا
عوه عوه. [ ع َ هَِ ع َ هَِ ] ( ع صوت مرکب ) کلمه ای که بدان خرکره را خوانند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عوه عوه. [ ع َ هَِ ع َ هَِ ] ( ع صوت مرکب ) کلمه ای که بدان خرکره را خوانند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
کلمه یی که بدان خر کره را خوانند