لغت نامه دهخدا
( عودالحیة ) عودالحیة. [ دُل ْ ح َی ْ ی َ ] ( ع اِ مرکب ) دوایی است که او را مؤمن فردی ذکر نموده، و قبل از او کسی مذکور نساخته. و آن نباتی است که از بربر و بلاد سودان خیزد و شبیه به سوس و بیخش شبیه به اصل السوس، و با صلابت و خشونت مانند عاقرقرحا، و تلخ و تند. ( از تحفه حکیم مؤمن ).