لغت نامه دهخدا
علی مزنی. [ ع َ ی ِ م ُ زَ ] ( اِخ ) ابن فضل مزنی نحوی. مکنی به ابوالحسن. وی در عهد خویش از دانشمندان بزرگ بود که مردم از اطراف برای کسب دانش به سوی او روی می آوردند. او را تصنیفات مفیدی در نحو و صرف است و نیز کتابی در علم «بسم اﷲ الرحمان الرحیم » دارد که آن را «بَسملة» نامیده است. ( از معجم الادباء چ قاهره ج 14 ص 98 و چ مارگلیوث ج 5 ص 294 ).