لغت نامه دهخدا
علم الهدی قیصر. [ ع َ ل َ مُل ْ هَُ دا ق َ ص َ ] ( اِخ ) محمدبن حاج میرزا معصوم رضوی، مشهور به سیدقیصر. از فقهای بزرگ خراسان و از شاگردان صاحب ریاض و بحرالعلوم و بهبهانی و شیخ جعفر کاشف الغطاء است. وفات وی درسال 1255 هَ. ق. در ارض اقدس بود، و به روایتی در قم درگذشته و جنازه اش را به خراسان نقل داده اند. و مابین دو مسجد بالا سر و پشت سر امام رضا ( ع ). مدفون است. او راست: 1- اعلام الوری، در فقه، از اول طهارت تا تیمم. 2- حاشیه معالم الاصول. 3- کتاب رجال. 4- مصابیح الفقه، از اول طهارت تا آخر دیات. ( از ریحانة الادب ج 2 ص 270 از هدیة الاحباب ص 156 و کنی و القاب قمی ج 2 ص 306 و أحسن الودیعة ج 1 ص 15 و ذریعة ج 2 ص 242 ).