لغت نامه دهخدا
عشیان. [ ع َش ْ ] ( ع ص ) طعام شبانگاهی خورنده. ( منتهی الارب ). آنکه عشاء و شام خورده است. ( از اقرب الموارد ).
عشیان. [ ع ُ ش َی ْ یا ] ( ع اِمصغر ) مصغر عَشی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). شام کوتاه. ( ناظم الاطباء ). رجوع به عَشی شود.
