لغت نامه دهخدا
عشیات. [ ع َ شی یا ] ( ع اِ ) ج ِ عَشی. ( منتهی الارب ). ج، عَشیّة. ( اقرب الموارد ). رجوع به عَشی و عشیة شود.
عشیات. [ ع َ شی یا ] ( ع اِ ) ج ِ عَشی. ( منتهی الارب ). ج، عَشیّة. ( اقرب الموارد ). رجوع به عَشی و عشیة شود.
جمع عشی جمع عشیه