لغت نامه دهخدا
عسوف. [ ع َ ] ( ع ص ) سخت ستمکار. ( منتهی الارب ). ظَلوم. ( اقرب الموارد ). بیدادگر. || گیرنده به سختی و قوت، گویند: سلطان عسوف و عَسّاف. ( از اقرب الموارد ). سخت گیرنده. ( ناظم الاطباء ). || بیراه. ( منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟