عرش شریف
کلمه «عرش شریف» به معنی عرش اعظم و والا است که در متون دینی و فلسفی به کرسی یا تخت خداوند عالمیان اطلاق می‌شود. عرش در اصل به معنای آسمان، سپهر و فلک نیز آمده و در تعبیرات قرآنی و روایی نماد جایگاه والا و اقتدار الهی است. هنگامی که لفظ شریف به آن افزوده شود، به عظمت و تقدس ویژه این عرش اشاره دارد. در اصطلاح، عرش شریف نشان‌دهنده عرش اعلی و محل جلوس رحمان است و جایگاه حکومت و سلطنت مطلق خداوند به شمار می‌رود. این ترکیب وصفی، هم قدرت خداوند و هم عظمت و قداست مکان او را بیان می‌کند و در متون فقهی و کلامی به کرسی عدالت و علم الهی اشاره دارد. در نتیجه، عرش شریف نه تنها یک مکان بلکه نماد اقتدار، بزرگی و مقام والای خداوند است.
مترادف‌ها
آسمان
لغت نامه دهخدا
عرش شریف. [ ع َ ش ِ ش َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کرسی خداوند عالمیان که گرزمان نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). عرش اعلی. عرش رحمان.
جمله سازی با عرش شریف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون مذهبی و کلامی، توصیف شکوه و عظمت عرش شریف خداوند با واژگانی بسیار محترمانه و با رعایت ادب و تواضع فراوان صورت گرفته است.
💡 بسیاری از عارفان معتقدند که رسیدن به معرفت واقعی، مستلزم پاکسازی روح از پلیدی‌ها برای تقرب به درگاه الهی و تماشای جلوه‌های نورانی عرش شریف است.
💡 کلمات و عباراتی که برای توصیف عظمت جهان هستی به کار می‌روند، معمولاً به شکوه و جلال بی‌کران موجود در عرش شریف و قلمرو الهی اشاره دارند.
