کلمهی «عتریفه» در متون کهن فارسی و متون محاورهای تاریخی دارای دو کاربرد است و بسته به زمینه به کار رفتن، معنای متفاوتی دارد.
در مورد شتر: «عتریفه» به ماده شتری استوار، توانا یا پرقدرت گفته میشود و گاه برای اشاره به ماده شتر کم شیر نیز به کار رفته است. این واژه برای توصیف کیفیت جسمانی و توان بدنی شتر استفاده میشود و در متون کهن و متون مرتبط با دامداری و فرهنگ بدوی دیده میشود.
در مورد انسان: «عتریفه» به فردی گرامی ذات، شجاع و بیباک اطلاق میشود. این کاربرد بیشتر بار معنایی مثبت دارد و به صفات شخصیتی و احترامآمیز فرد اشاره میکند. «عتریفه» یک واژه وصفی است و معمولاً برای بیان ویژگیهای ممتاز یک موجود زنده به کار میرود. در مورد انسان، نشاندهنده شرافت، شجاعت و شخصیت والای فرد است.