ظهور اطلاقی
مترادفها
تجلی مطلق، بروز مطلق
متضادها
خفاء، پنهان بودن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ظهور عرفی لفظ در معنای مطلق را ظهور اطلاقی می گویند.
به ظهور لفظ نزد عرف در معنایی مطلق، ظهور اطلاقی گفته می شود؛ به بیان دیگر، ظهور اطلاقی به معنای دلالت ظنی راجح لفظ است بر شمول و سریان مفهوم که به وسیله مقدمات حکمت به دست می آید، مانند:ظهور اطلاقی لفظ " البیع " در " احل الله البیع " که بر حلّیت تمام معاملات دلالت می کند.
بیان صاحب نهایة الافکار
در کتاب " نهایة الافکار " آمده است." فلا محالة عند عدم نصب البیان علی التقیید متصلا بکلامه الملقی الی المخاطب فی مجلس التخاطب، ینعقد الظهور الاطلاقی للمطلق و تتحقق الدلالة التصدیقیة ".
جمله سازی با ظهور اطلاقی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مباحث پیچیده اصول فقه، مفهوم ظهور اطلاقی به معنای آن است که یک لفظ بدون هیچ قید یا شرط خاصی بر معنای خود دلالت نماید.
💡 پژوهشگران حقوقی برای استخراج دقیق احکام، باید تفاوت میان ظهور اطلاقی و ظهور مقید را در متون قانونی و شرعی به خوبی درک و تحلیل کنند.
💡 وقتی یک متن بدون قرائن اضافی منتشر میشود، ما با حالت ظهور اطلاقی روبرو هستیم که بر معنای عمومی و گسترده کلمات تأکید دارد.