طنح
لغت نامه دهخدا
طنح. [ طَ ن َ ] ( ع مص ) ناگوارد گردیدن شتران. || فربه شدن شتران. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
ناگوارد گردیدن شتران یا فربه شدن شتران
طنح. [ طَ ن َ ] ( ع مص ) ناگوارد گردیدن شتران. || فربه شدن شتران. ( منتهی الارب ).
ناگوارد گردیدن شتران یا فربه شدن شتران