لغت نامه دهخدا
طنافس. [ طَ ف ِ ] ( ع اِ ) ج ِ طنفسة. ( منتهی الارب ) ( دهار ). رجوع به طنفسه شود.
طنافس. [ طَ ف ِ ] ( ع اِ ) ج ِ طنفسة. ( منتهی الارب ) ( دهار ). رجوع به طنفسه شود.
= طنفسه
۱ - ( مصدر ) زشت خویی گردیدن پس از نیکخویی. ۲ - پوشیدن جامه های بسیار.