طلی کردن
لغت نامه دهخدا
طلی کردن. [ طِ لا ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اندودن. ( زمخشری ). مالیدن. ( زمخشری ). بیالودن. ( دستور اللغة ):
نارنج چو دو کفّه سیمین ترازو
هر دو ز زر سرخ طلی کرده برونسو.منوچهری.بگیرند برگ غارده درمسنگ، عاقرقرحا پنج درمسنگ... و با ده ستیر زفت رومی بسرشند و بر کاغذ طلی کنند و بر آن موضع دوسانند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
ماهی از دریا آید بسوی شست بطبع
گر طلی کرده بود بر سر آن شست فقاع.سوزنی.چون به زر آب قدح کردند مژگان را طلی
میخ نعل مرکبان شاه کشور ساختند.خاقانی.
فرهنگ فارسی
اندودن مالیدن بیالودن
جمله سازی با طلی کردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 برای محافظت از قطعات چوبی قدیمی در برابر رطوبت هوا، لازم است که سطح آنها را با روغن مخصوص طلی کردن تا از پوسیدگی و آسیبهای احتمالی جلوگیری شود.
💡 در فرآیند سنتی ساخت کشتیهای چوبی، دریانوردان قدیمی برای جلوگیری از نفوذ آب به بدنه، تمام بخشهای زیر آب را با لایهای از چربی و قیر طلی کردن بودند.
💡 پیش از قرار دادن ابزارهای فلزی در انبار، کارگران برای جلوگیری از زنگزدگی، آنها را با یک لایه نازک از روغن صنعتی طلی کردن تا در برابر اکسیداسیون مقاوم شوند.