لغت نامه دهخدا
( طغیة ) طغیة. [ طَغ ْ ی َ ] ( ع اِ ) اندک از هر چیزی. || مکان بلند. || سر کوه و سخت ترین جای آن. || آواز بلغت هذیل. || سنگ سخت تابان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟