لغت نامه دهخدا
طاوسیان. [ وو ] ( اِخ ) قبیله ای از قبایل قزوین، اصلشان از تخم طاوس بن کیسان است. و او از تابعین بود، در ایشان علمای عالی مرتبه بوده اند، چون شیخ محمد و پسرش ابوجعفر عراقی. ( تاریخ گزیده عکسی چ اروپا ص 847 ). و رجوع به تاریخ ادبیات ایران تألیف براون. ترجمه علی اصغر حکمت ص 115 شود.
