ضعل
لغت نامه دهخدا
ضعل. [ ض َ ع َ ] ( ع اِمص ) باریکی بدن جهت نزدیکی و تقارب نسب و این حسب گمان عربست که مرد را از زن قریب النسب فرزند باریک بدن و نحیف جثه آید. ( و این صحیح است ). ( منتهی الارب ).
ضعل. [ ض َ ع َ ] ( ع اِمص ) باریکی بدن جهت نزدیکی و تقارب نسب و این حسب گمان عربست که مرد را از زن قریب النسب فرزند باریک بدن و نحیف جثه آید. ( و این صحیح است ). ( منتهی الارب ).