لغت نامه دهخدا
احبن. [ اَ ب َ ] ( ع ص )مستسقی. مرد استسقاگرفته. آنکه استسقا دارد. ( تاج المصادر ). آنکه علت استسقا دارد. ( زوزنی ). || کلان شکم. ( منتهی الارب ). مؤنث: حَبْناء. ج، حُبن.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟