صهصهه
لغت نامه دهخدا
( صهصهة ) صهصهة. [ ص َ ص َ هََ ] ( ع مص ) بهم خاموش کردن کسان را و گفتن صه صه. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با صهصهه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با ورود جمعیت زیاد به میدان شهر، صهصهه و هیاهوی عجیبی در فضا پیچید که باعث شد مردم با نگرانی به اطراف خود نگاه کنند.
💡 در میان صهصهه و غوغای بازار، او تلاش میکرد تا صدای خود را برای شنیده شدن توسط مشتریان در میان انبوه جمعیت بلند کند.
💡 شاعر در اشعار خود از صهصهه جنگ و صدای برخورد شمشیرها برای توصیف فضای حماسی و پرالتهاب میدان نبرد با استفاده از واژگان زیبا بهره برده است.