لغت نامه دهخدا
( صنجة ) صنجة. [ ص َ ج َ ] ( معرب، اِ ) سنگ ترازو. ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). معرب سنجه. رجوع به المعرب جوالیقی ص 215 سطر1 و سنجة شود.
صنجة. [ ص َ ج َ ] ( اِخ ) نهری است بین دیار مصر و دیاربکر بالای آن پل بزرگی است که از عجایب آثار است. ( معجم البلدان ).