لغت نامه دهخدا
( صراحة ) صراحة. [ ص َ ح َ ] ( ع اِمص ) خلوص و بی آمیختگی چیزی. ( منتهی الارب ). بی آمیغی. روشنی. آشکاری. || ( مص ) ویژه شدن. ( مصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( دهار ). خالص شدن. || خالص و بی آمیغ گردیدن نسب کسی. ( منتهی الارب ). مقابل کنایت.