صخب
مترادفها
هیاهو، غوغا، سر و صدا، همهمه
متضادها
سکوت، آرامش، سکون
لغت نامه دهخدا
صخب. [ ص َ خ َ ] ( ع مص ) بانگ کردن. ( منتهی الارب ) ( تاج المصادر بیهقی ). فغان و فریاد بوقت زجر کردن. ( غیاث اللغات ). || آمیزش. || ( اِ ) بانگ و فریاد. || آواز در وقت خصومت. ( منتهی الارب ). آواز مشغله. ( دستور الاخوان ).
صخب. [ص َ خ ِ ] ( ع ص ) مرد با بانگ و فریاد. یقال: ماء صخب الاَّذی؛ آب با بانگ و آواز موج، و عین صخبة؛ چشمه بابانگ و فریاد جوش، و حمار صخب الشوارب؛ خر سخت بانگ و آن که نهیق را در حلق خود گرداند. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
مرد با بانک و فریاد
جمله سازی با صخب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان صخب و هیاهوی بیپایان بازار بزرگ تهران، پیرمردی با آرامشی عجیب در گوشهای نشسته و به تماشای رفت و آمد مردم مشغول بود.
💡 موسیقی پرانرژی و صخب ناشی از صدای بلند بلندگوها، فضای سالن برگزاری کنسرت را کاملاً تغییر داده و هیجان را به اوج خود رسانده بود.
💡 برخلاف صخب و شلوغی همیشگی شهر، سکوت مطلق کوهستان در ساعات اولیه صبح، تجربهای بسیار متفاوت و آرامشبخش برای کوهنوردان خسته فراهم میکرد.