لغت نامه دهخدا
شیپاک. ( اِخ ) مردوک بابلی. نام یکی از خدایان بابلی که کاسی ها هنگام هجوم ببابل آنرا بکار می برده اند و اصلاً ریشه قفقازی دارد. ( از تاریخ کرد رشید یاسمی ص 38 ).
شیپاک. ( اِخ ) مردوک بابلی. نام یکی از خدایان بابلی که کاسی ها هنگام هجوم ببابل آنرا بکار می برده اند و اصلاً ریشه قفقازی دارد. ( از تاریخ کرد رشید یاسمی ص 38 ).
مردوک بابلی نام یکی از خدایان بابلی که کاسیها هنگام هجوم ببابل آنرا بکار میبرده اند و اصلا ریشه قفقازی دارد.