شکوخیده

شکوخیده. [ ش ِ / ش ُ دَ / دِ ] ( ن مف / نف ) بسردرآمده. سکندری خورده. ( یادداشت مؤلف ):
چون بگردد پای او از پایدان
خود شکوخیده بماند همچنان.رودکی.

(شُ دَ یا دِ ) (ص مف ) ۱ - سکندری خورده، لغزیده. ۲ - ترسیده.