کلمهی «شنط» در فارسی به معنای گوشتهای پخته و کاملاً آماده مصرف است. این واژه در متون قدیمی و بعضی فرهنگهای لغت برای اشاره به گوشتی بهکار رفته که بهطور کامل طبخ شده و آماده خوردن است. گوشت شنط، معمولاً پس از پخت طولانی و کامل، بهصورت نرم و لطیف درمیآید و برای مصرف مستقیم یا استفاده در غذاهای دیگر مناسب است. این واژه بار معنایی عملی دارد و بیشتر در آشپزی سنتی، غذاهای محلی و متون مربوط به خوراک و تغذیه دیده میشود. به طور خلاصه، «شنط» گوشت پخته، نرم و آماده مصرف است که هم در تغذیه روزمره و هم در متون آشپزی و تاریخی کاربرد داشته است.
شنط
لغت نامه دهخدا
شنط. [ ش ُ ن ُ ] ( ع اِ ) گوشتهای پخته نضج یافته. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).