برکن

در فارسی، به‌صورت امر از «برکندن» به‌کار می‌رود و معنیِ «بکن، جدا کن، از جا درآور» می‌دهد. در کاربردهای دیگر ممکن است در متن‌های کهن یا محلی، معنای مشابهِ «بردار / دور کن» نیز داشته باشد.