شبینی

شبینی. [ ش َ ] ( اِخ ) محمدبن عبدالحی شبینی شافعی. نحوی و ادیب و محدث از دانشمندان قرن 13 هَ. ق. از آثار اوست: حاشیه ای بر خاتمه الفیه ابن مالک در نحو. و حاشیه ای بر الجامعالصغیر در حدیث. ( از المعجم المؤلفین ج 10 ص 131 ).
شبینی. [ ش َ ] ( اِخ ) ازدانشمندان اواخر قرن 13 هَ. ق. است. رجوع به علی بن جلبی شبینی شود. ( معجم المؤلفین ج 7 ص 54 و 107 ).
شبینی. [ ش َ ] ( اِخ ) احمد میهی شبینی نعمانی. فقیه، متکلم. از آثاراوست: هدایةالمرید شرح بر جوهرالفرید در توحید. حاشیه شرح شصت مسأله در فقه شافعی. در سال 1263 هَ. ق. حیات داشته است. ( از معجم المؤلفین ج 2 ص 191 ).