شاگردک

نوآموز، شاگرد کوچک

شاگردک. [ گ ِ دَ ] ( اِ مصغر ) شاگرد کوچک. || ( اِ مرکب ) چوب یا میل بلندی که شاطر با آن نان را از تنور بیرون می آورد. ( فرهنگ نظام ).